Niech
sługa Boży, naśladując Chrystusa, odda się kontemplacji nie rezygnując
z czynnego życia. Nie byłoby rzeczą słuszną postępować inaczej. Jak
bowiem trzeba kochać Boga przez kontemplację, tak trzeba kochać bliźniego
czynem. Niemożliwe jest zatem żyć bez współistnienia jednej i drugiej
formy życia, ani nie można kochać, jeśli nie znamy z doświadczenia
jednej i drugiej.
|
